Virtual Aviation Reference
REDSTAR
Download Airplane Comparisons and other useful materials    
 
Αρχική Σελίδα
Αεροσκάφη
     
Πολεμικά αεροσκάφη, στρατιωτικά αεροσκάφη, μαχητικά

Su-27 Flanker

Μαχητικό αεροσκάφος
   

Su-27 Flanker. Πρώτη πτήση: 1977 © Κων/νος Πανιτσίδης

Φωτογραφίες από την προσωπική συλλογή του Κωνσταντίνου Πανιτσίδη

Το ασχημόπαπο που έγινε κύκνος.

Η ιστορία του Su από μία άποψη μοιάζει με την ιστορία του ...ασχημόπαπου !! Το αεροσκάφος που όλοι σήμερα θαυμάζουν για την ομορφιά και τις ...«καμπύλες» του (!!) και που υποκλίνονται στις επιδόσεις του, ξεκίνησε τη ζωή του σαν ένα, μάλλον αποτυχημένο σχέδιο. Χάριν όμως στην επιμονή, διορατικότητα και ευφυΐα των σχεδιαστών του γραφείου Sukhoi, το ...ασχημόπαπο έγινε, για πολλούς, ο πιο όμορφος κύκνος της Ρωσικής Αεροπορίας.

Από το τέλος του Β’ Π.Π. και μέχρι την κατάρρευσή της, η ΕΣΣΔ «έπαιζε» με την Αμερική το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού. Κυνηγούσαν και παρακολουθούσαν η μία την άλλη στον τομέα της επιστημονικής τους προόδου, προσπαθώντας να είναι ένα βήμα πιο μπροστά.

Οι πρώτες ενδείξεις ότι οι Σοβιετικοί ετοίμαζαν κάτι καινούργιο στον τομέα των μαχητικών τετάρτης γενιάς φάνηκαν στις αρχές της δεκαετίας του '70.  Ήταν η απάντηση στο αναπτυσσόμενο αμερικανικό πρόγραμμα FX- Fighter Experimental ( μετέπειτα εξελίχθηκε από την McDonnell Douglas δημιουργώντας το F-15 Eagle). Στο διαγωνισμό που προκηρύχθηκε τότε, αρχικά πήραν μέρος τα σχεδιαστικά γραφεία Mikoyan, Yakovlev  και P.O. Sukhoi με το (Su-27 Flanker),με την Sukhoi να βγαίνει νικήτρια από το διαγωνισμό αυτό. 
Το 1974 η Sukhoi με την συνεργασία με το TsAGI ( Ινστιτούτο Αεροδυναμικής και Υδροδυναμικής) κατέληξαν στην λύση της συγχώνευσης  ατράκτου και πτέρυγας δημιουργώντας έτσι το integrated circuit.

T-10-1
Su-27 (T-10-01). Φωτογραφία: Κων/νος Πανιτσίδης
Αεροπορικό Μουσείο Μονίνο 2007
© Κων/νος Πανιτσίδης

Η παραγωγή των δυο πρωτοτύπων του αεροσκάφους ολοκληρώθηκε πολύ γρήγορα, από την ίδια την Sukhoi.  Το πρώτο από τα πρωτότυπα με χαρακτηριστικό «T-10-1» προοριζόταν για δοκιμές των πτητικών χαρακτηριστικών του χωρίς να φέρει πλήρη εξοπλισμό.

Η πρώτη πτήση του αεροσκάφους T-10-1 πραγματοποιήθηκε στις 20 Μάιου του 1976, με τον πιλότο-δοκιμαστή V.Ilyushin, ενώ το δεύτερο αεροσκάφος «T-10-2» ήταν έτοιμο το 1978. Τον Ιούλιο του 1978 το ένα από τα πρωτότυπα καταστράφηκε στην φάση δοκιμών από αστοχία του συστήματος ελέγχου πτήσης,  με ολοσχερή απώλεια αεροσκάφους και πληρώματος (ο χειριστής του Evgeny Soloviev  σκοτώθηκε όταν επιχείρησε να εγκαταλείψει το αεροσκάφος). Το επόμενο πρωτότυπο της σειράς Τ-10-3 (Τ-10-4) εφοδιάστηκε με το ισχυρότερο κινητήρα της σειράς AL-31F. Το T-10-3 πέταξε για πρώτη φορά το 1979. Μετά από ένα μήνα ήταν έτοιμο και το Τ10-4 που εξοπλίστηκε με ραντάρ τύπου «Μέτς» (Ξίφος) και πρωτοπέταξε στις 31 Οκτωβρίου 1979.

Ο δύσκολος δρόμος ως την παραγωγή.

Και ενώ το 1979 όλα έδειχναν πως το σχέδιο πήγαινε καλά και σε 2 χρόνια το νέο σκάφος θα παρεδίδετο στην Αεροπορία, υπήρχε κάποιος που ήταν τελείως αντίθετος στο να το επιτρέψει ! Και αυτός δεν ήταν άλλος από τον Γενικό Μηχανικό του όλου σχεδίου, τον Μ.Π. Σίμονοφ !!! Κατά την διάρκεια του σχεδίου τα διάφορα συστήματα που θα εξόπλιζαν το σκάφος όπως και ο κινητήρας άρχισαν να ξεπερνούν τα όρια βάρους που είχαν τεθεί.
Ο αεροναυτικός εξοπλισμός ήταν 100 κιλά βαρύτερος, οι πύραυλοι που θα το εξόπλιζαν επίσης βαρύτεροι, ο κινητήρας τελικά στις πτήσεις έβγαζε λιγότερη ώση απ’ την αρχικά υπολογιζόμενη κ.τ.λ. Όλα αυτά μετακίνησαν το κέντρο βάρους του σκάφους, καθιστώντας το στατικά σταθερό. Όμως όλη η σχεδίαση είχε την φιλοσοφία του να είναι ασταθές. Έχανε λοιπόν το σημαντικότερο στοιχείο του, την ευελιξία. Έβγαινε με αυτόν τον τρόπο κατά 10-20% εκτός των προδιαγραφών του σχεδίου. Έτσι έγιναν επί πλέον μελέτες πάνω στην αεροδυναμική του σκάφους ώστε να μειωθεί η αντίστασή του, και να αυξηθεί παράλληλα η εμβέλεια και η ταχύτητά του. Το αεροσκάφος επανασχεδιάστηκε σε βασικά του τμήματα όπως η επιφάνεια και το σχήμα της πτέρυγας, οι τομές του μπροστινού τμήματος της ατράκτου, η θέση των ουραίων πτερυγίων κ.τ.λ. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε σχεδόν όλοι ήταν εναντίον του επανασχεδιασμού και υπέρ κάποιων μικρών βελτιώσεων. Τελικά ο Σιμόνοφ και μια ομάδα μηχανικών (που είχαν ήδη δοκιμάσει ένα νέο μοντέλο στην αεροσήραγγα το οποίο δεν είχε τις αδυναμίες του προηγουμένου) έπεισαν τους αντιγνωμούντες να δεχτούν το νέο σχέδιο την στιγμή μάλιστα που ήδη εκτελούνταν δοκιμαστικές πτήσεις του προηγούμενου !! Λίγο αργότερα ο Σίμονοφ προήχθη στην θέση του υφυπουργού Αεροπορικής Βιομηχανίας και τη θέση του στην Σουχόϊ πήρε ο Α.Α. Κόλτσιν, που έκανε και το μεγαλύτερο μέρος της βελτιστοποίησης του Su-27. Ο χρόνος έδειξε τελικά ότι η τολμηρή απόφαση του Σίμονοφ ήταν απόλυτα σωστή και το Su-27 έμεινε στην ιστορία της αεροναυπηγικής.

Από το Τ10 στο Τ10C.

Su-27
Su-27(MAKS-2007) © Κων/νος Πανιτσίδης
MAKS-2007 © Κων/νος Πανιτσίδης

Το «νέο» αεροσκάφος δοκιμών πήρε τον κωδικό Τ10C. Αρχίζοντας με κάποιες τροποποιήσεις, κατέληξαν τελικά να σχεδιάζουν ένα νέο σκάφος. Όπως έλεγε και ο Σίμονοφ, απ’ το παλιό σχέδιο παρέμειναν μόνο τα... ελαστικά και το εκτινασσόμενο κάθισμα.

Δοκιμές.
Ενώ στο γραφείο Σουχόϊ ξανασχεδιαζόταν όλο το αεροσκάφος σχεδόν, το εργοστάσιο Κομσομόλσκι-να-Αμούρ άρχισε την κατασκευή πρωτοτύπων-δοκιμών με τα αρχικά σχέδια. Αυτό έγινε για να μην χάσουν πολύ χρόνο στις δοκιμές διαφόρων συστημάτων και εξοπλισμού που έτσι και αλλοιώς θα έφερε και το επανασχεδιασμένο. Συνολικά κατασκευάστηκαν 9 σκάφη. Το πρώτο σκάφος με το νέο σχεδιασμό, το Τ10-7 (ή Τ10C-1) στα τέλη του '80 ήταν έτοιμο. Εκτέλεσε την πρώτη του πτήση στις 20 Απριλίου 1981. Όπως και 4 χρόνια πριν ο πιλότος ήταν ο Β. Σ. Ιλιούσιν.

Τα πρωτότυπα Τ10-7 και Τ10-12 χρησιμοποιήθηκαν για δοκιμές χαρακτηριστικών πτήσης, διεύθυνσης και ευστάθειας  όπως και για δοκιμές με τον νέο κινητήρα. Δυστυχώς όμως και τα δύο καταστράφηκαν. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1981 ο Β.Σ. Ιλιούσιν σε δοκιμές εμβέλειας πτήσης, έμεινε απρόσμενα από καύσιμα ! Έτσι εκτινάχθηκε για πρώτη φορά στη ζωή του (και τελευταία, αφού την καταστροφή του σκάφους την πλήρωσαν ο ίδιος και οι επικεφαλής μηχανικοί, που απολύθηκαν !). Στις 23 Δεκεμβρίου 1981 το δεύτερο σκάφος σε δοκιμές ταχύτητας και με 2,35 Μάχ, το σκάφος διαλύθηκε στον αέρα και ο πιλότος δοκιμαστής Α.Σ. Καμαρόφ σκοτώθηκε. Άν και η αιτία δεν διαλευκάνθηκε, έγινε η υπόθεση ότι κάποιο από τα μηχανήματα καταγραφής πτήσης, αποκολλήθηκε απ’ την θέση του κατά την διάρκεια απότομων ελιγμών και κατέστρεψε με την πρόσκρουσή του κάποιο δομικό στοιχείο του σκελετού της ατράκτου. Αυτήν την καταστροφή την πλήρωσε ο Γενικός Αρχιμηχανικός Ε.Α. Ιβανόφ, που χάνοντας την δουλειά του, πέθανε μετά από λίγο καιρό. Στις 2 Ιουνίου 1982 το πρώτο Su-27 παραγωγής έκανε την πρώτη του πτήση με πιλότο τον Α.Ν. Ισακόφ, ενώ τα πρώτα σκάφη έγιναν επίσημα δεκτά στην Αεροπορία το 1984. Οι κρατικές δοκιμές αποδοχής τέλειωσαν το 1985 και το συμπέρασμα ήταν ότι πρόκειται για ένα κορυφαίο σκάφος, που δεν είχε αντίπαλο στην ευκινησία, εμβέλεια και αποτελεσματικότητα.

Το Su-27 έχει πάρει αρκετά βραβεία και επαίνους. Ένα από τα πιο απρόσμενα είναι και το 1ο βραβείο Βιομηχανικού Σχεδίου, από την Ένωση Σχεδιαστών της Ρωσίας, στο διαγωνισμό “Design 96”, ενώ υπογραμμίστηκε και η επίδρασή που είχε στα αεροσκάφη επόμενης γενιάς, τόσο Ρωσικά όσο και ξένα.

Τεχνική περιγραφή Su-27 Flanker

Δομή-Άτρακτος. Η άτρακτος είναι μια μικρή ημικελυφοειδής κατασκευή, ενώ οι θύλακες των κινητήρων κρέμονται κάτω από τα LERX, τις προεκτάσεις δηλαδή των βάσεων των χειλών προσβολής. Την όλη δομή χαρακτηρίζουν οι καθαρές αεροδυναμικές γραμμές και ο αρκετά πετυχημένος συνδυασμός ατράκτου και πτέρυγας ( σταδιακή ανάμειξη ατράκτου – Intergrated airframe).

Στο μπροστινό τμήμα της ατράκτου φιλοξενείτε το ραντάρ, το πιλοτήριο και το ριναίο σύστημα προσγείωσης. Το ραντάρ είναι τύπου RLPK-27 με cassergrain κεραία με παλμικό σύστημα ντοπλερ και με δυνατότητες σκόπευσης και βολής κάτω από το επίπεδο πτήσης του αεροσκάφους.
Μέγιστη εμβέλεια εγκλωβισμού στόχου 185 km, ταυτόχρονη παρακολούθηση / εγκλωβισμός 10 στόχων. Το πιλοτήριο είναι εφοδιασμένο με εκτινασσόμενο κάθισμα Κ-36 DM σειράς 2. Μπροστά ακριβώς από το αλεξινέμιο βρίσκεται το ηλεκτρο-οπτικό σύστημα έλεγχου πτήσεως.

Στο κέντρο της ατράκτου βρίσκονται οι κύριες δεξαμενές καυσίμου (κάτω), ανάμεσα στους αεραγωγούς των κινητήρων σε σχήμα tanden (σε σειρά) έχουν τοποθετηθεί δυο φορείς οπλισμού. Πάνω ακριβώς στην δομή του σκάφους περίπου στο κέντρο βρίσκεται ένα αερόφρενο μεγάλης επιφάνειας 2,6 m2 . Το αερόφρενο κινείται προς τα πάνω μέχρι 54ο . Το αερόφρενο λειτουργεί στις φάσεις προσγείωσης / προσέγγισης και σε αερομαχίες με ενδεικνυόμενη ταχύτητα οργάνου 1000 km/h.
Στην ουρά ξεχωρίζει η κυλινδρική προέκταση  της ατράκτου, ανάμεσα στις εξαγωγές των δυο κινητήρων. Η προέκταση αυτή φιλοξενεί κεραίες IFF, αλεξίπτωτα επιβράδυνσης. Οι εισαγωγές αέρα τοποθετήθηκαν στον κάτω μέρος της ατράκτου και επιτρέπουν διπλή ροή αδιατάρακτου αέρα στις μεγάλες γωνίες προσβολής.

Πτέρυγα. Η πτέρυγα του Su-27 είναι αρκετά μεγάλη, με γωνία βέλους 48ο, και wing taper 3,4. Ως υπεραντωτικες επιφάνειες διαθέτει Slats σε όλο το μήκος του χείλους  προσβολής και πτερύγια καμπυλότητας στα δυο τρίτα του χείλους εκφυγης (επιφάνειας 4,6 m2 ). Τα Flaperons κινούνται από +35ο έως –20ο , πτερύγια καμπυλότητας έως 30ο. Η ενεργοποίηση των Flaperons και των Flaps, κατά την απογείωση και με την ενδεικνυόμενη ταχύτητα οργάνου μέχρι 800 km/h.

Τα Flaperons χρησιμοποιούνται είτε σαν πτερύγια κλίσης / ailerons είτε σαν πτερύγια καμπυλότητας (Flaps). Ακόμα η πτέρυγα είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να διαθέτει και ένα τμήμα δεξαμενών καυσίμου. Κάτω από την πτέρυγα υπάρχουν έξι φορείς ανάρτησης οπλισμού. Στους φορείς ακροπτερυγίων μπορεί να τοποθετηθεί και εξοπλισμός Η.Π. και βλήματα αέρος-αέρος ΑΑ-11, με υπέρυθρη καθοδήγηση.  

Οριζόντιο ουραίο πτέρωμα. Eχει σχήμα τραπεζοειδές με γωνία βέλους 45ο , εκπέτασμα 9,8 m και επιφάνεια 12,2 m2  και μεταβάλλονται από +15ο .. – 20ο  ενώ όταν κινείται το ένα αντίθετα από το άλλο λειτουργούν και ως πηδάλια κλίσης ( στη μέση διαδρομής) και σε σχήμα «ψαλιδιού» 10ο .

Κάθετο σταθερό. Υπάρχουν δυο κάθετα σταθερά ( με γωνία βέλους 40ο ) με επιφάνεια στα 15,4 m2 . Στο κάθε ένα είναι τοποθετημένο από ένα πηδάλιο διεύθυνσης ( με μια επιφάνεια 3,5 m2 κινούμενα 25ο σε κάθε μεριά). Για αυξημένη ευστάθεια στα διαμήκη άξονα έχει τοποθετηθεί ένα ζεύγος κοιλιακών πτερυγίων  επιφάνειας 2,5 m2  με γωνία βέλους 38ο .

Σύστημα προσγείωσης. Το σύστημα είναι τριών σημείων. Το μεταξόνιο είναι στα 4,38 m και το μετατρόχιο στα 5,8 m. Ο ριναίος τροχός δεν φέρει σύστημα πέδησης και ο τροχός του είναι τύπου ΚΝ-27 (680 x 260 mm) και είναι εφοδιασμένος με αρθρωτούς λασπωτήρες. Τα κύρια σκέλη είναι εφοδιασμένα με σύστημα πέδησης και οι τροχοί του είναι τύπου ΚΤ (1030 x 350 mm). Το ριναίο σκέλος έχει μονό τροχό, διαθέτει σύστημα διεύθυνσης για τον έλεγχο της κίνησης του αεροσκάφους στο έδαφος κατά τη διαδρομή.

Su-27 Flanker
Su-27(MAKS-2007) © Κων/νος Πανιτσίδης
MAKS-2007 © Κων/νος Πανιτσίδης

Το προωθητικό σύστημα του αεροσκάφους αποτελούν δυο στροβιλωθητές διπλής ροής Al-31F, έχει λόγο παράκαμψης 0.59, λόγο συμπίεσης κινητήρα (EPR) 24 με μέγιστη ώση 12500 kg  με μετάκαυση και 7600 kg χωρίς μετάκαυση. Η ειδική κατανάλωση καύσιμου στα 0,75 kg/kg*hr (χωρίς μετάκαυση), με μετάκαυση η ειδική κατανάλωση φτάνει τα 1,92 kg καύσιμου ανά παραγόμενο κιλό ώσης την ώρα (1,92 kg/kg*hr) ενώ πέφτει στα 0,67 kg σε πτήση με ταχύτητα ταξιδιού.

Ο συμπιεστής περιλαμβάνει 4 βαθμίδες πτερυγίων χαμηλής πίεσης με κινούμενα πτερύγια ρύθμισης ροής, βαθμίδα μεσαίας συμπίεσης και 9 βαθμίδες υψηλής με κινούμενα πτερύγια της πρώτης βαθμίδας, εξωτερικού περιβλήματος με δακτυλιοειδή θάλαμο καύσης.
Ο λόγος συμπίεσης του κινητήρα είναι 23, η μέγιστη ροή του αέρα φτάνει τα 110 kg/sec, by-pass ratio / με λόγο παράκαμψης 0,6. Η θερμοκρασία εισόδου (μπροστά από το θάλαμο καύσης) φτάνει τους 1600-1700ο Κ. Το μέγιστο βάρος του κινητήρα είναι 1500 kg (με ποσοστιαίο βάρος του αεροσκάφους που αντιστοιχεί στα 0,12), το μήκος του 4950 mm και η διάμετρος αεραγωγού 1200 mm.

Σύστημα καυσίμου. Τα καύσιμα του Su-27 (και των εκπαιδευτικών Su) αποθηκεύονται σε 4 δεξαμενές στην άτρακτο και στις πτέρυγες με χωρητικότητα 12000 ltr (9400 kg, πυκνότητα/ density  καύσιμου 0,785).
Στα πρώτα πρωτότυπα Su-27UB (με αριθμό 02 και 05) έφεραν εναέριο σύστημα ανεφοδιασμού στον αέρα, ο ανεφοδιασμός πραγματοποιούταν από τα εναέρια τανκερ IL-78 ή από το ειδικό μεταφερόμενο σύστημα UPAZ.

Το αεροσκάφος διαθέτει επίσης διπλό ανεξάρτητο υδραυλικό σύστημα κλειστού τύπου 280 kg/cm2 , σύστημα πέδησης των τροχών, gear retraction /του συστήματος προσγείωσης, αερόφρενο, μηχανισμοί πτέρυγας, σύστημα ηλεκτρονικού έλεγχου (remote control), έλεγχο αεραγωγών, ενεργοποίηση και απενεργοποίηση των βοηθητικών αεραγωγών. Ενώ το σύστημα αέρα για την λειτουργία του Σ/Π (landing gear extension), και επίσης παρέχει σύστημα κλιματισμού και συμπίεσης της καμπίνας καθώς και σύστημα παροχής οξυγόνου στον πιλότο.

Το ηλεκτρικό σύστημα. Τα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά συστήματα τροφοδοτούνται κατά περίπτωση από συνεχές ρεύμα 27 V που παράγεται από γεννήτρια Σ.Ρ. και δύο συσσωρευτές, καθώς και από εναλλασσόμενο μονοφασικό και τριφασικό (115V και 400 hertz) που παράγουν δύο γεννήτριες Ε.Ρ. ( οι οποίες παίρνουν κίνηση από προωθητικό σύστημα).

Εκτινασσόμενο κάθισμα. Το αεροσκάφος είναι εφοδιασμένο με εκτινασσόμενο κάθισμα Κ-36 DM σειράς 2, δυνατότητας «μηδενικού ύψους και μηδενικής  ταχύτητας». Η εκτίναξη μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ταχύτητες από  0–1.400 km/h (M=0 μέχρι 2,5), σε ύψη από 0 έως 25000 m, σε γωνίες προσβολής μέχρι ±30 μοίρες (g = -2 μέχρι +4) και ολίσθηση μέχρι ± 20 μοίρες με γωνία κλίσεως  μέχρι ±180 μοιρών,  με σταδιακή επιτάχυνση που φτάνει τα 18-20 g. 

Το εκτινασσόμενο κάθισμα K-36MD σειράς 2 είναι εξοπλισμένο με δυο συνδυασμένους μηχανισμούς εκτίναξης KSMU-36, μηχανισμό αλεξίπτωτου–θόλο PSU-36 με 28 αρτάνες (σχοινιά ανάρτησης) επιφάνειας 60 m2, σύστημα σταθεροποίησης με δυο αλεξίπτωτα σταθεροποίησης, αυτόματες και ημιαυτόματες  συσκευές (αλεξίπτωτων) KPA-4M, PPK-1M-T, PPK-U-T.  Η ώθηση /επιτάχυνση του πυραυλοκινητήρα ανέρχεται σε 630 kg/sec. Επίσης το κάθισμα φέρει πλήρες τεχνική υποστήριξη παροχής οξυγόνου, μεταφερόμενο σύστημα έκτακτης ανάγκης NAZ-7M και ένα αυτόματο αναμεταδότη Komar-2M (R-855UM), το σύστημα NAZ-7M αποτελείται βασικά από τα παρακάτω:

  • βοηθητικό πλωτήρα /λέμβο PSN-1
  • απόθεμα με τρόφιμα
  • εξοπλισμός για διαμονή
  • συσκευές σηματοδότησης και κουτί πρώτων βοηθών

Το μέγιστο βάρος καθίσματος ανέρχεται στα 123 kg.

Σύστημα έλεγχου πυρός (ΣΕΠ). Συνδυάζει τον έλεγχο του αεροσκάφους και τον έλεγχο της βολής των όπλων. Αποτελείται από ραντάρ και σύστημα σκόπευσης ( ηλεκτρονικό σύστημα σκόπευσης) και σκοπευτικό επί κράνους.

Η εμβέλεια εγκλωβισμού στόχου ενός μαχητικού, στο μπροστινό ημισφαίριο φτάνει μέχρι τα 80 - 100 km, ενώ στο οπίσθιο ημισφαίριο 30-40 km. Μπορεί να παρακολουθεί ταυτόχρονα δέκα στόχους,  καθορίζει την προτεραιότητα της απειλής και να εκτοξεύει κατά τον απειλητικότερου στόχου αυτόματα τα βλήματα. Το σύστημα OEPS-27 περιλαμβάνει το ήλεκτρο-οπτικό σκοπευτικό που είναι τοποθετημένο μπροστά ακριβώς από το αλεξήνεμο.

Αποτελείται από έναν αισθητήρα υπέρυθρων OLS-27 που ανιχνεύει την IR ακτινοβολία που εκπέμπει ο στόχος και από ένα αποστασιόμετρο Laser. Όλο το σύστημα βρίσκεται εντός ενός περισκοπικού περιστρεφόμενου πυργίσκου με τόξο κίνησης 120ο οριζόντια και 15ο κάθετα και μπορεί να εγκλωβίζει στόχους στο οπίσθιο ημισφαίριο σε απόσταση 50 km, ενώ στο μπροστινό ημισφαίριο φτάνει τα 15 km.

Ο τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός αποτελείται από τον ασύρματο VHF/UHF τύπου R-800, τον πομποδέκτη βραχέων κυμάτων R-864, και τη συσκευή εσωτερικής επικοινωνίας. Διαθέτει επίσης καταγραφέα των στοιχείων της πτήσης και σύστημα καταγραφής εσωτερικής ομιλίας. Ανάλογο εξοπλισμό φέρει και το εκπαιδευτικό αεροσκάφος.

Σύστημα αυτοπροστασίας. Το σύστημα περιλαμβάνει ένα δείκτη προειδοποίησης ραντάρ τύπου Bereza που παρέχει πληροφορίες διόπτευσης και τύπου της απειλής και συσκευή εκτόξευσης αεροφύλλων / παραπλανητικών φωτοβολίδων. 

Οπλισμός. Τον σταθερό οπλισμό του αεροσκάφους αποτελεί  το μονόκαννο πυροβόλο, GSh-301 των 30 mm. Η ταχυβολία του πυροβόλου φτάνει τα 1500 βλ./λεπτό ενώ υπάρχει διαθέσιμο απόθεμα 150 βλημάτων. Ο κύριος οπλισμός του Su-27 περιλαμβάνει  συνδυασμός βλημάτων αέρος-αέρος αναρτημένων σε σύστημα APU. Βλήματα αέρος-αέρος R-27, R-27R, R-27T, R-27ER, R-27ET, R-73.

Su-27 Flanker
Πυροβόλο GSh-301 των 30 mm, με 150 βλήματα © Κ. Πανιτσίδης
Πυροβόλο GSh-301 των 30 mm, με 150 βλήματα
© Κ. Πανιτσίδης


Παραλλαγές του Flanker.

Τ-10 (Su-27). Σειρά πρωτότυπων προπαραγωγης του Su-27, πέταξε το πρώτο πρωτότυπο T-10-1 στις 20 Μαΐου 1977 με πιλότο δοκιμαστή S. Illushin. Συνολικά κατασκευάστηκαν 11 αεροσκάφη την περίοδο από 1977-1982 (Τ-10).
Το αεροσκάφος ξεχώριζε από τα Αφη παραγωγής στα εξής σημεία:

  • τα ακροπτερύγια είχαν στρογγυλό σχήμα και χωρίς τα πτερύγια καμπυλότητας.
  • το κάθετο ουραίο είναι διαφορετικής σχεδίασης (π.χ. σχεδιαστικά, δομικά κ.λ.π.)
  • έλειπε το αερόφρενο, στην ράχη , το αεροδυναμικό κάλυμμα ουραίου κώνου, τα κοιλιακά στατικά ουραία πτερύγια.
  • μεγαλύτερο μεταξόνιο / wheelbase

Τα πρώτα πρωτότυπα Τ-10-1, Τ-10-2 που κατασκευάστηκαν από το ΟΚΒ Sukhoi την περίοδο 1977-78. Ενώ η σειρά των Τ-10-5, Τ-10-6, Τ-10-9, Τ-10-10, Τ-10-11  κατασκευής 1980-82 κατασκευάστηκαν στο Komsomolsk,  και εξοπλίστηκαν με τους AL-21F-3.

Στα Αφη της σειράς Τ-10-3 (πρώτη πτήση 23 Αυγούστου 1979) και το Τ-10-4 (πρώτη πτήση 31 Οκτωβρίου 1979), προερχόμενοι από το ΟΚΒ Sukhoi εφοδιασμένοι με κινητήρες Al-31F διπλής ροής ( με τα παρελκομενα στο κάτω μέρος διαφορετικής σχεδίασης και για αυτό το λόγο ξεχώριζαν οι αεραγωγοί από της προηγούμενες σειρές).  Το Τ-10 ήταν εφοδιασμένο με Al-21-F-3 και η σειρά της προπαραγωγης Su-27 (T-10S) εφοδιάστηκε με Al-31F ( επανασχεδιασμένο το τμήμα των παρελκομένων του από πάνω).

Ένας μικρός αριθμός Τ-10 χρησιμοποιήθηκε για αρκετά χρόνια σαν πτητικά εργαστήρια. Τα πρώτα πρωτότυπα της σειράς Τ-10-3 και Τ-10-4 έφεραν τους Al-31F και από το 1981 εξοπλιζόντουσαν με τον τύπο αυτό όλα τα Su-27.

 
ΣΧΕΔΙΟ ΤΡΙΩΝ ΟΨΕΩΝ  
Su-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis
 
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ  
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ
OKB Sukhoi
ΧΩΡΑ
Ρωσία
ΤΥΠΟΣ
Μαχητικό αεροσκάφος
ΠΛΗΡΩΜΑ
1, άτομο
ΠΡΟΩΘΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Δυο στροβιλοκινητήρες, AL-31FP
- χωρίς μετάκαυση
2 x 74,53
- με μετάκαυση
2 x 122,58
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Μήκος, m
21,935
Ύψος α/φους, m
5,932
Εκπέτασμα πτέρυγας, m
14,70
Επιφάνεια πτέρυγας, m2
62,037
ΒΑΡΗ
- κενό βάρος, kg
16.300
- κανονικό βάρος απογείωσης, kg
22.500
- μέγ. βάρος απογείωσης, kg
30.000
- κανονικό μεταφερόμενο βάρος καύσιμου, kg
5.270
- εσωτερικά μεταφερόμενα καύσιμα, kg
9.400
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Μέγ. ταχύτητα, km/h
2.500 (M=2,35)
Μέγ. ταχύτητα σε μικρό ύψος, km/h
1.380
Βαθμός ανόδου, m/min
18.000
Επιχειρησιακή οροφή, m
18.500
Δυναμική οροφή, m
24.000
Μέγιστη εμβέλεια σε μεγάλο ύψος, km
3.680
Εμβέλεια σε μικρό ύψος, km
1.370
Διαδρομή απογείωσης, m
450
Διαδρομή προσγείωσης, m
700
Διαδρομή προσγείωσης με την χρήση του αλεξίπτωτου επιβράδυνσης, m
620
ΟΠΛΙΣΜΟΣ Ένα πυροβόλο GSh-301 των 30 mm, με 150 βλήματα. Βάρος οπλικού φορτίου-6.000 kg. Φορείς μεταφοράς οπλισμού 10. Δυνατότητα μεταφοράς μέχρι 6 βλημάτων αέρος-αέρος R-27ER1, R-27ET1, R-27ETE, R-27ERE ή 4 βλήματα R-73.
     
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ  

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

Su-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos PanitsidisSu-27 Flanker © Konstantonos Panitsidis

     
VIDEO  

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Su-27 Flanker– Aviasvit – XXI, Ukraine, Kyiv 2012
© Redstar.gr

     
Download Airplane Comparisons and other useful materials
 
Αρχική Σελίδα